Historia działalności sportowej w Błoniu jest udokumentowana od września 1917r., kiedy to założono Klub Sportowy Błonie, czyli po prostu drużynę futbolową. Tuż przed wojną w rozgrywkach uczestniczyły trzy zespoły : Błonianka, Makabi i TUR.
Po wyzwoleniu, w 1945 r. futbolistami zaopiekowała się Fabryka Zapałek, a klub przyjął nazwę Płomień. Nie trwało to długo, zespół przeistoczył się w Spójnię, a potem w Ludowy Klub Sportowy. Właściwie dopiero po wybudowaniu nowoczesnych Zakładów Mechaniczno-Precyzyjnych "Mera" sport wkroczył na właściwe tory. W 1958 r. klub przyjął nazwę RKS Błonie. Przyjechał wówczas do Błonia Andrzej Zelenay, były piłkarz Polonii Warszawa, trener, który wyjaśnił naszym piłkarzom na czym polega futbol, nauczył ich grać, rozbudził w nich skrywane marzenia i ambicje. W klubie zaroiło się od ludzi, głównie pracowników "Mery", autentycznych opiekunów piłkarzy, jak np. dyrektor Marian Uraz. Wypiękniał też stadion przy ulicy Legionów, który w 1965 r. otrzymał nowe ogrodzenie, płyta boiska nową nawierzchnię, ceglaną bieżnię, odgrodzoną od nowej trybuny dla kilkuset kibiców i budynek z szatniami dla piłkarzy. Był to jeden z najpiękniejszych obiektów na Mazowszu, a gospodarzył w nim doskonale Kazimierz Łukaszewicz. W 1967 r.godnie obchodzono 50-lecie klubu. W tych warunkach środowisko piłkarskie zaczęło realizować swoje marzenia. Doskonałe warunki do gry i treningu, bardzo dobry trener Jerzy Woźniak (niegdyś legionista i reprezentant Polski), zapewnione środki przez "Merę", a przede wszystkim ogromne zainteresowanie mieszkańców Błonia - wszystko to spowodowało, że awans z Klasy A do ligi międzywojewódzkiej i zdobycie jej mistrzostwa w 1977 r. pozwoliły piłkarzom walczyć o upragniony awans do II ligi. Niestety, sukcesu nie osiągnięto, a cztery walczące drużyny nazwano "grupa handlowców". Kary nałożone na kluby spowodowały załamanie na długi okres rozwoju naszego piłkarstwa. Z klubu odeszło kilku piłkarzy, działaczy i trenerów. Ci co zostali, zmobilizowali swoje siły i po roku cieszyli się z powrotu na trzecioligowe boiska. Jednak ówczesna Liga międzywojewódzka była wtedy bardzo silna i RKS, zajmując 11 miejsce, żegna się bezpowrotnie z trzecią ligą.O ile pierwszy sezon w "Klasie Wojewódzkiej" był bardzo udany (trzecie miejsce), o tyle kolejne pogłębiły kryzys w błońskiej piłce nożnej – miejsca 11, 12 i 14 w następnych sezonach spowodowały spadek do "klasy A" (V liga).W roku 1989 miała miejsce kolejna reorganizacja rozgrywek, w konsekwencji, której to Błonianka znalazła się na poziomie VI ligi. Upadający zakład MERA-BŁONIE (ten, który zaopiekował się klubem ponad 40 lat wcześniej) zaprzestał dofinansowywania zespołu, co zmusiło działaczy do poszukiwania nowych rozwiązań. W połowie lat 90. działania ruszyły w dobrą stronę, pozyskano drobnych sponsorów, a piłkarze uzyskiwali coraz to lepsze rezultaty. I tak oto w czerwcu 2000 roku Błonianka mogła świętować awans do mazowieckiej IV ligi. W gronie czwartoligowców beniaminek z Błonia był typowym średniakiem i gdyby nie reorganizacja rozgrywek, mógłby spokojnie przygotowywać się już do kolejnego sezonu. A tymczasem zajął 10 miejsce (tuż nad strefą barażową), gromadząc 45 punktów. W sezonie 2001/02 z IV ligą musiało się pożegnać aż 10 z 16 zespołów (w obydwu grupach). Degradacja nie ominęła Błonianki, a drużyna trafiła do grupy północnej w nowej V lidze – Mazowieckiej Lidze Seniorów. Natomiast, ostatnie lata to udział w rozgrywkach  Ligi Okręgowej bądź A-klasy.
Aktualnie klub posiada sześć drużyn: jedną seniorską oraz pięć młodzieżowych- nad którymi (od 01.03.2009) pieczę sprawuje UMiG Błonie przy współpracy z zarządem KS Błonianka.